h@nzz.nl

3D printing: breakthrough technology all the way...

The world has arrived at an age of cheap complex devices of great reliability; and something is bound to come of it.
- Vannevar Bush, As We May Think, 1945

3D printing is zo'n onderwerp waar je soms wat over leest, maar dat toch altijd ergens achter de horizon blijf steken. Tot ik afgelopen week (in het kader van een Kennisnet "Kamer van Morgen" brainstorm sessie) kennis heb genomen van de state of the art van 3D printing. En deze state of the art gaf me net zo'n gevoel als de eerste personal computer en laserprinter. Tools die uiteindelijk aardverschuivingen teweeg gebracht hebben. Enerzijds omdat plotseling grote groepen gebruikers beschikking kregen over tools die tot dat moment niet betaalbaar waren, een long tail effect dus. Anderzijds door de nieuwe gebruiksmogelijkheden die tot dat moment gewoon niet bestonden. En deze aspecten gelden ook voor  3D printing. Het verandert de wereld zoals we die nu kennen op een groot aantal manieren. Alleen al het feit dat je op je PC in 3D kan ontwerpen en dit direct à la de laserprinter in 3D uit kan printen zet de huidige fabricage-wereld volledig op zijn kop.

Helemaal digitaal
Een mooi voorbeeld hiervan is het werk van de vormgever Janne Kytannen van FOC Collection. Janne is een designer die eigenlijk helemaal digitaal werkt. Pas in de laatste stap, de fabricage van het fysieke object, verlaat zijn werk de digitale wereld. En die stap doet hij niet zelf, hij gebruikt daarvoor een netwerk van 3D printer service bureau's. Zijn statement: mijn wereld bestaat uit bestanden, als ik iets  wil bezitten hoef ik het alleen maar te (laten) printen waardoor ik geen behoefte meer aan dat bezit heb, het idee heb ik immers altijd bij me.

De voordelen van zijn werkwijze zijn legio: je kan met behulp van deze printtechniek objecten maken die met traditionele technieken niet gemaakt kunnen worden, ook is er geen noodzaak voor een zekere massa/hoeveelheid om kosteneffectief te acteren en als je objecten on demand kan printen krijgt het begrip voorraad en het financiële risico wat daar aan verbonden is een geheel andere dimensie. Verder kan je de digitale versies laten uitprinten waar je maar wilt, geen noodzaak om in China te produceren en naar Europa of de VS te transporteren. En vanwege het digitale karakter kan je het ontwerp ook heel eenvoudig vergroten/verkleinen, aanpassen en personaliseren.



Intellectueel eigendom komt natuurlijk ook weer om de hoek kijken, want net als bij de CD of DVD is het werk een digitaal bestand, wat met 100% nauwkeurigheid te kopiëren is. Desgevraagd zei Jukka dat hij zijn designs bewust niet beschermt! Werk van gisteren heeft voor hem geen waarde en is als zodanig vergelijkbaar met "yesterday's paper".

Heilig Hart
In het kader van het SURFnet/Kennisnet innovatieprogramma is gekeken in hoeverre 3D printen in het onderwijs toepasbaar is. Een heel eenvoudige opzet: een klas van de Heilig Hartschool in Den Haag, is gevraagd een ontwerp te maken voor een speeltoestel dat dan vervolgens in 3D (op schaal) door het printbedrijf Shapeways zou worden uitgeprint. Resultaat: een mooie 3D maquette van het toestel maar belangrijker: een klas heeft enthousiast samengewerkt om tot dit resultaat te komen, waarbij spelenderwijs vaardigheden als ruimtelijk inzicht, maar ook projectmatig werken, werken in groepen, werkverdeling en het uiteindelijk kiezen van het beste idee geïntroduceerd zijn. Een mooie quote van een van de kinderen die op de vraag wat 3D printen nu eigenlijk inhield: net als printen op papier maar dan echt.

The best is yet to come
Bij het overzicht van de stand der techniek door René Houben van TNO moest ik denken aan de woorden van Alan Kay: "the best is yet to come". Ondanks dat er nu al veel kan, een voorbeeld was het vervangen van traditionele vering voor The European Extremely Large Telescope door in 3D geprinte holle magnesium veren dat een enorm gewichts- en dus kostenbesparing opleverde, is de huidige techniek het beste te vergelijken met de mainframes en Altairs uit de 70'er jaren.
3D printing is for real, en ondanks dat we nu met de kennis over de uiteindelijke impact van ict wel kunnen vermoeden dat deze ontwikkeling "groot" is, ben ik met name benieuwd hoe groot het uiteindelijk gaat worden. Voor wie Neil Stephenson's boek The Diamond Age gelezen heeft: dit lijkt toch echt op de mogelijkheden van de daarin beschreven zgn "matter compiler", zij het dat die op nog elementairder schaal werkt. Kortom, zoals ik me altijd graag voorhoud: the future is (as always) already here...

NB: voor meer informatie verwijs ik graag naar de publicatie van de technologie scouting van het SURFnet/Kennisnet innovatieprogramma.

Zou Thomas Watson uiteindelijk toch gelijk krijgen?

In 1943 deed Thomas Watson (IBM) zijn beroemde uitspraak "I think there is a world market for maybe five computers".  Hoewel deze opmerking lang gezien is als een teken van kortzichtigheid zorgen de ontwikkelingen op het gebied van platforms en cloud-computing ervoor dat zijn uitspraken nu in een nieuw licht komen te staan.

De huidige combinatie van netwerken en ICT-systemen zijn voldoende krachtig om de computing-modellen, zoals al uitgewerkt in de jaren 90 met het credo: "the network is the computer", daadwerkelijk te implementeren. De huidige SaaS-ontwikkelingen zijn hierbij een eerste stap. (zie bijvoorbeeld deze post van Alex Barnett). Voor eindgebruikers van systemen wordt SaaS de wijze waarop in toenemende mate ICT-functionaliteiten aangeboden zullen worden. Voor de aanbieders van deze SaaS-diensten worden platforms en internet-scale computing ofwel cloud-computing steeds relevanter.

Dit verschijnsel internet-scale computing of cloud-computing, zoals nu gepionierd wordt door onder meer Amazon, zette voor mij de uitspraak van Thomas Watson ineens in een geheel andere context. Want als je bedenkt wie de spelers in deze zogenaamde cloud-space zijn en welke kwaliteiten dergelijke partijen moeten hebben om effectief te kunnen opereren is de markt voor computers inderdaad beperkt tot een klein aantal aanbieders. Met name het 'massive' karakter van dergelijke operaties maakt dat het , analoog aan bijvoobeeld energieopwekking, zich leent voor sterke concentratie waarbij het, in tegenstelling tot energie, mogelijk is om de producten wereldwijd aan te bieden. De huidige spelers  als Amazon, Google, Microsoft, IBM en Sun, om de prominenten maar eens te noemen, zijn technisch gekwalificeerd en hebben daarbij de omvang om een dergelijke operatie te kunnen uitvoeren met het niveau van excellence en kosten (vanwege de massive economy of scale) dat de markt vraagt.  Met name blijkt in de huidige markt dat het juist de operationele excellence is waar de huidige kleinschaliger aanbieders van ICT-resources vaak tekort schieten.

Er ontstaat dus een nieuw drielaagsmodel van -1- cloudcomputing, -2- platformspelers en -3- de eigenaars van het intellectual property. En de nieuwe generatie cloud-gods vullen de onderste laag in. In deze laag is daadwerkelijk sprake van computing en zoals gezegd zal de ruimte in deze markt beperkt blijken te zijn. Hoeveel Googles kunnen er tenslotte naast elkaar bestaan? Ook op de laag erboven (platformlaag) is er overigens maar beperkt ruimte voor aanbieders. Echter hier is het, in tegenstelling tot de cloud-space, beter mogelijk toegevoegde waarde te genereren door omgevingsgebonden kennis en kunde. De cloud biedt dus tezamen met de platformlaag de omgeving waarop IP-eigenaars uiteindelijk de echte economische toegevoegde waarde kunnen genereren, op basis van deze twee onderliggende lagen.
En zo zou ook Thomas Watson uiteindelijk toch nog gelijk kunnen krijgen!

--
h@nzz/2008

Lost & Found Department: Net Neutrality

Humanity Lobotomy is de goedgekozen naam van een open source remix documentaire van Four Eyed Monsters over Net Neutrality. Het is, naast een mooi historisch overzicht over communicatie en toegang tot communicatiemiddelen, een stevige boodschap over bedreigingen van de toekomst van internet en wat dat kan betekenen voor de samenleving.

--
h@nzz/2007

En dat maakt twee!

Sinds april 2006 geeft Verdonck, Klooster & Associates themaboeken uit. In elke uitgave staat een specifiek thema centraal, waarover experts uit de overheid- en non-profit sector hun licht laten schijnen. Het eerste boekje "Uitvoering in Zicht" ging over nieuwe samenwerkingsvormen binnen de overheid langs de lijnen Organisatie en samenwerking, Informatisering en Sturing en management.

Nu is dus de tweede aflevering verschenen (hier ook te downloaden) met als onderwerp "De digitale mens" onder de titel "Smart Society". Auteurs zijn onder meer Lex van der Ham (DG Andere Overheid), Erik Gerritsen (gemeentescretaris Amsterdam), Wim Veen (hoogleraar TU Delft) en Hennie Wesseling (CIO TNT Post). Zelf heb ik een bijdrage mogen leveren in de vorm van een multiloog met mijn collega's Erik van Zegveld en Frans van den Dool alsmede een inleidend artikel onder de titel "Wij vormen onze instrumenten en onze instrumenten vormen ons".
In elk geval veel leesplezier toegewenst.

--
h@nzz/2007

En we noemen hem Joost?

The Venice Project is niet meer. Vandaag is de "echte" naam onthuld: Joost™ dus! (spreek uit als Djoest). Ook vandaag een nieuwe Joost™ website waar al veel meer te vinden is over de ideeen en achtergronden van het project. NB: Ik heb ondertussen een betaversie en ben druk met Joost™ in de weer.

De Joost™ operatie is overigens al groter dan ik eerst dacht. Uit de faq: Niklas Zennstrom and Janus Friis have been talking about the idea behind Joost™ for a long time - even before their last venture, Skype, was born. But to make it work, they needed the right combination of factors - widespread broadband and powerful computers in particular. In early 2006, the time was right. Gathering the world's best engineers, web gurus and media visionaries, they started work under the code name of The Venice Project™ - and now, after much fretting and polishing, that work is ready for public viewing. In under a year, we've grown from a handful of people to more than 150, establishing offices in five countries. Already, Joost™ is a truly global venture, serving a truly global community. It's still early days for us, but Joost™ is getting bigger and better every day - and we're still waiting for it to become self-aware...

Joost™ heeft inderdaad de ambitie om een television2.0 ervaring te leveren. Het kernconcept daarbij is het channelmodel, dit zijn streams of playlists van video's die interactief starten zodra een gebruiker een channel kiest. Daarnaast zijn er een aantal socialware features zoals chat mogelijkheden en syndicatietools. Overigens geen user-generated content hier, de inbreng van de gebruikers beperkt zich tot tagging en commentaar en onderlinge communicatie. Verder wordt het businessmodel ook helderder. Alweer uit de faq: We're in the process of making it as TV-like as we can, with programmes, channels and adverts. Ook lijkt de keuze voor Luxemburg als serverlocatie geen technische:-).

Als wrap-up: nog een paar screenshots van de Joost™ omgeving...

--
h@nzz/2007

Down en Out in the Magic Kingdom/Cory Doctorow

Na op de etech kort met Cory Doctorow gesproken te hebben maar eens een paar boeken van hem gekocht en gelezen. Voorlopig resultaat: direct online zijn overige boeken besteld.
Cory schrijf verhalen die spelen in een soort dichtbij gelegen science fiction wereld. Zo beschrijft "Down and Out in the Magic Kingdom" het leven na the singularity van Ray Kurzweil. Het tweede boek dat ik gelezen heb: "Eastern Standard Tribe", heeft als thema "would you rather be smart or happy" en beschrijft de wederwaardigheden van een "industrial saboteur".

Naast zijn werk als SF schrijver is Cory een van de co-auteurs van boingboing, een van de meest gelezen blogs.
Aanraders!

--
h@nzz/2006

Shaping Things, over SPIMES en Wranglers

Als de mens ergens goed in is, is het het produceren van afval. Bruce Sterling schetst in zijn boek Shaping Things een visonair beeld over de toekomst van ontwerpen. Uitgangspunt: onze huidige wijze van produceren is niet toekomstvast, de wijze waarop we losjes enorme hoeveelheden grondstoffen verbruiken onder achterlating van bergen afval is niet houdbaar naar de toekomst. Ontwerpers van de nieuwe wereld spelen hierbij een belangrijke rol. De toekomst: een Internet of Things, bestaande SPIMES die door Wranglers gehanteerd kunnen worden. Uitkomsten: Ublopia of Otivion!
Mooi boek, must read!

h@nzz/2006

Bandbreedte als maat der dingen

Vraag: Wat heeft bandbreedte/breedband met communicatie te maken? Antwoord: alles, want alle communicatie heeft een drager nodig en hoe hoogwaardiger de communicatie, hoe meer bandbreedte nodig is. Toch hoor je nog geregeld is dat er een kip-ei probleem zou zijn omdat het blijkbaar onhelder is wat de waarde van bandbreedte is en wat je er mee zou kunnen. Als je het verleden als voorspeller van de toekomst neemt zie je dat het tegendeel waar is. Het blijkt overigens wel dat het lastig is je voor te stellen wat deze nieuwe mogelijkheden zijn. Zo 'vergaten' de ontwerpers van de oerversie van internet, het toenmalige Arpanet, in eerste instantie de emailfunctionaliteit. Er was wel bedacht dat men op afstand van andere computersystemen gebruik wilde maken en dat men bestanden zou willen verplaatsen, maar email had men een beetje over het hoofd gezien.
Dat was overigens opmerkelijk want als je iets nauwkeuriger kijkt, blijkt dat ongeveer alles wat we vandaag de dag met internet doen al jaren geleden beschreven is. Dat niet alles direct beschikbaar is/werd heeft een andere reden. De reden dat we bijvoorbeeld pas in de 90er jaren van de vorige eeuw over zoiets als het wordwideweb konden beschikken (een concept wat al in de 40er jaren door Vannavar Bush en in de 60er jaren door Ted Nelson beschreven was) kwam doordat computers waarop een browser werkte toen gemeengoed werden en omdat een ondergrens qua bandbreedte bereikt werd die dergelijke systemen nodig hadden.
Er is dus bepaald geen kip-ei probleem, geen oplossing die op een probleem wacht; zodra meer bandbreedte beschikbaar komt geeft dit direct aanleding tot `nieuwe´ toepassingen waardoor de nieuwe grenzen al weer snel bereikt worden. Uiteindelijk geldt hier het aloude adagium "money, sex, storage and bandwidth: only too much is ever enough". En dit "too much" is voor bandbreedte nog lang niet bereikt..

Om een idee te geven wat voor nieuwe communicatie mogelijk kan worden zou je Neal Stephenson's Snow Crash en William Gibson's Neuromancer als voorbeelden kunnen nemen. Het verschijnsel SecondLife is een hedendaagse, door techniek beperkte vorm van de in bovengenoemde boeken beschreven werkelijkheid. Iets dichter bij huis geven projecten in het onderwijs als ExpertOpAfstand een vooruitblik op de kansen die een kwalitatief hoogwaardige communicatie-infrastructuur ons biedt.

Wat deze nieuwe communicatievormen ons uiteindelijk zullen brengen is nog onhelder, maar zoals de mens bepaald wordt door zijn tools, bepaalt nu met name bandbreedte zijn nieuwe mogelijkheden voor communicatie en interactie. Om de functionaliteit van Vannavar Bush's Memex te kunnen gebruiken hebben we voorlopig nog behoefte aan veel meer. Dit veel meer is overigens net zo hard nodig voor werkelijk hoogwaardig VC gebruik, HD-kwaliteit video en de toenemende hoeveelheid informatiestromen zoals die bijvoorbeeld door allerhande sensoren worden geproduceerd. Het goede nieuws blijft "we ain't see nothing yet". Zorg is wel het tempo en de wijze waarop de markt zich ontwikkeld. Het lijkt er op dat er steeds weer allerhande onderzoeken verricht worden naar nut en noodzaak van communicatie-infrastructuren. Mijns inziens staat dit gelijk aan vragen of er behoefte is aan meer goud en zilver. En dat antwoord ken ik al. De latentie bestaat, nu nog activeren. De recente roep van de VVD om een verbod van gemeenteglasnetten kan ik derhalve niet plaatsen. Gemeenten moeten juist de markt opschudden en aanjagen. Als gemeentelijke glasnetten daar aan bijdragen so be it. Ik denk dus dat een en ander juist een actieve rol van de overheid vereist, al was het maar om een en ander te bootstrappen. Pas dan kan de situatie ontstaan dat bandbreedte niet meer de maat der communicatie is.

--
h@nzz/2006

Google : wonderkind of risico

Google wordt in de media in sneltreinvaart van wonderkind naar gevaar voor de samenleving getransponeerd en na Microsoft lijkt ook Google onderdeel geworden te zijn van het Evil Empire. Ook in het televisieprogramma Zembla van 30 maart 2006, onder de titel "Google geheimen", werd op deze wijze aandacht aan de zoekmachine besteed.
De kernvraag was hier hoeveel Google van ons weet, hoe betrouwbaar de informatie op Google is en of Google´s laatste applicaties een risico voor de privacy zijn, c.q. of Google de wet op de persoongegevens overtreedt. Opmerkelijk was in elk geval dat men zich blijkbaar niet afvroeg wat het wezen van Google is en wat je er derhalve van mag verwachten.
Mijns inziens komt dit hier op neer:

• In de kern maakt Google informatie vindbaar die op internet beschikbaar is. Op basis van de wisdom of crowds wordt binnen deze informatieverzameling een ordening aangebracht.


• Google verkoopt gekoppeld aan zoektermen als zodanig herkenbare advertentieruimte op de zoekpagina's.


• Google verkoopt zijn zoek- en vindtechnologie aan bedrijven voor eigen intern gebruik.


• Google voorziet gebruikers van zoek- en vindtechnologie voor eigen gebruik.

Terug naar de uitzending van Zembla. Dit programma poneerde onder meer dat Google de zoekresultaten manipuleert. Even los van de semantische connotatie van het woord manipuleren is dit inderdaad exact de kern van elk zoeksysteem.
Wat de zaak complexer maakt is dat door de enorme populariteit van Google een hoge waardering/ranking economische waarde heeft. Gevolg is dat hierdoor bedrijven vanzelfsprekend trachten de werking van Google te doorgronden om op deze wijze een hogere Google-waardering te verwerven.
Zodra evident wordt dat op deze wijze websites een wel erg hoge ranking krijgen gaat Google zijn waarderingsfuncties dan weer aanpassen om op deze wijze een kwalitatief goed vindresultaat te bewaken.

Een ander punt was dat Google (te) veel van ons zou weten. Als al eerder gezegd maakt Google informatie vindbaar die op internet beschikbaar is. Je kan hoogstens vaststellen dat via internet veel informatie over personen te vinden is en dat Google behoorlijk goed in staat is deze informatie te vinden. Het zijn de organisaties die de informatie op internet plaatsen die de verantwoordelijkheid hiervoor dragen. Dit geldt natuurlijk ook onverkort voor bedrijven die op basis van Google-technologie eigen gegevensverzamelingen publiceren.
Als een ziekenhuis bijvoorbeeld via een Google-applicatie een uniforme zoekmogelijkheid over interne en externe bronnen aan hun gebruikers aanbiedt, dan heeft datzelfde bedrijf zich te houden aan de privacy-wtgeving.

Een verder verwijt was dat Google zijn technologie voor zich probeert te houden c.q. veel patenten probeert te verwerven. Hoewel ik persoonlijk bepaald geen voorstander van softwarepatenten ben, is dit in elk geval in zichzelf niet laakbaar en kan je het Google moeilijk verwijten dat zij als beursgenoteerd bedrijf haar marktwaarde wil behouden, of beter,
vergroten. Ook het debat over censurering houdt eigenlijk niet veel meer of minder in dan dat
Google bereid is zich te schikken naar lokale wetgevers hetgeen een business-besluit is. Ook hier geldt dat Google een beursgenoteerde onderneming is en dus zijn waarde zal willen vergroten.
Bottomline betekent dit blijkbaar dat wij, als gebruikers, dit geen probleem vinden want we blijven Google gewoon gebruiken.

De betrouwbaarheidsvraag is van dezelfde categorie als "Google weet te veel van ons".
Google gaat niet over de betrouwbaarheid van internet, maar benut de impliciete waardering van gebruikers als basis voor de waardering. In tegenstelling tot bijvoorbeeld een krant heeft en neemt Google hier geen verantwoordelijkheid.

Persoonlijk vind ik Google een uitstekende vindomgeving. Door slim van de wisdom of crowds gebruik te maken, is het het bedrijf gelukt om een geautomatiseerde zoekmachine met “humans inside" te bouwen en in de lucht te houden.
Door de economische waarde van het bij Google vindbaar zijn is daarnaast een continue strijd om hoge waarderingen ontstaan, waarbij het mij opvalt dat Google tot nu in staat is blijvend relevante resultaten af te leveren. Wat de feitelijke waarde van de gevonden informatie is dat zal ik, als gebruiker, toch zelf moeten beslissen.

Kortom doe als ik: Google on!

Update: op vrijdag 7 april is in "De leugen regeert" aandacht aan de Zembla uitzending besteed. Ondanks de goede bedoelingen van Herbert van Blankenstein werd ook hier de essentie van Google, namelijk vinden wat anderen op Internet zetten weer volledig gemist. Een gemiste kans derhalve..

h@nzz©2006

Hotline to home

Een bekend dillema: een gezinslid, familie of vriend ligt in het ziekenhuis. We hebben het allemaal druk maar willen anderzijds wel onze geliefden de aandacht geven die ze verdienen. Gegeven de bezoekuren en onze beter gevulde dagen ligt hier dus een uitdaging. Nog lastiger wordt het als je zelf door omstandigheden het huis niet meer uit kan. Zou het niet mooi zijn om bestaande tehnieken in te zetten om toch dagelijks contact te kunnen houden met het ziekenhuis?
Het "Hotline to Home" project is een mooi voorbeeld van het gebruik van social applications voor dit doel. Met dit Weerste initiatief wil Andre Lucassen bereiken dat patienten sociale netwerken/functies tijdens ziekenhuisopname in stand kunnen houden. De techniek is er al: internetservices zijn bij uitstek geschikt om deze functie te vervullen. Ook qua connectiviteit zijn er voldoende oplossingen voorhanden (Wifi/UMTS/...) om dergelijke diensten te faciliteren en qua devices voor eindgebruikers voldoet elke wilekeurige, recente laptop.
Het aanbieden van internettoegang vanuit het ziekbed zou sowieso gemeengoed moeten zijn in ziekenhuizen. Als bij het exploiteren van dergelijke diensten het aanbieden van sociale applicaties door de meer commerciele uitbating gefund wordt, kan een dergelijke dienst ook echt breed aangeboden worden. Ook aan diegenen die anders om kostenredenen moeten afhaken.
De maatschappelijke opbrengensten alleen al lijken me het experiment meer dan waard, zeker met de nakende vergrijzing in Nederland.
We mogen dan ook hopen dat Andre Lucassen's initiatief daadwerkelijk van de grond komt en dat daarmee een aanzet voor de brede beschikbaarheid van socialware voor ziekenhuispatienten gegeven wordt.

--
h@nzz/2006

VPRO en SecondLife

De VPRO heeft in het kader van hun programmareeks "De Toekomst" aandacht besteed aan SecondLife, een virtuele wereld, waarover ik eerder geschreven heb. Hoewel hun benadering nogal eenzijdig was, geeft het programma toch een aardig overzicht van de virtuele SecondLife wereld.

--
h@nzz/2006

Ning, voorbeeld van het internet als serviceplatform

Soort bizar: een zaal afgeladen met hardcore alpha geeks die och en ach roepen bij het zijn van 'schattige' foto's van huisdieren.
Ning presenteerde zijn webplatform en gebruikte daarbij als voorbeeld hun best bezochte site cuteoverload.ning.com. Ning is een van de voorbeelden van het internet als platform fenomeen. Ning biedt gebruikers een standaard platform inclusief een groot aantal applicaties. Gebruikers kunnen deze applicaties as-is gebruiken, ze naar hun eigen smaak en behoefte aanpassen of zelf compleet nieuwe applicaties van scratch ontwikkelen (Nu PHP en Ruby inclusief de Rails eind Q2). In principe is het gebruik van het platform helemaal gratis. Ning verdient zijn geld enerzijds GoogleAds/Yahoo ads en de verkoop van value-added services, zoals advertentievrije accounts, eigen url's, bandbreedte garanties en meer opslagcapaciteit. De filosofie is dat Ning de community alleen bootstrapt waarna het merendeel van de code door de gebruikers zelf geschreven wordt. Als garantie tegen vendor lock-in zijn alle applicaties via webservices (atom-based) aanspreekbaar. Op deze wijze kan de eigen content altijd in gestructureerde wijze uit de Ning omgeving gehaald wordt.
Het resultaat zover ik tot nu gezien spreekt mij in elk geval aan: het Ning platform enabled gebruikers om eigen omgevingen in te richten, de omgeving desgewenst te delen met anderen etc., zonder de zorg voor het inrichten en beheren van allerhande IT-diensten. Omdat de applicaties desgewenst volledig door de gebruiker aangepast kunnen worden kan uitgaande van een generieke opzet een specifieke doelgroep bediend worden. Ning wordt nu al onder meer door SOHO bedrijven als zorgenvrij IT-platform gebruikt. Ook het onderwijs, met name K-2-12 (lees PO), maar ook het verdere onderwijs, heeft Ning ontdekt als betaalbaar, beheerd platform voor een groot deel van hun IT-behoeften. Door de eenvoud en door de aanwezigheid van een groot aantal kant en klare bouwstenen is Ning ideaal voor het maken van situated software.
Als gezegd, de top Ning site, bezoekerswise, is cuteoverload.ning.com. Andere voorbeelden zijn te vinden op www.ning.com.

--
h@nzz/2006

Statistieken blogosphere

Interessante statistieken van Technorati (David Sifry) m.b.t. de huidige groei en bloei van de blogosphere.

Technorati trackt nu 30 miljoen weblogs, ofwel een verdubelling per half jaar in de afgelopen drie jaar. Blogosphere is nu verzestigvoudigd. Momenteel komen er dagelijks meer dan 100.000 blogs bij ofwel een weblog per seconde!
Ruwweg 50% van de nieuwe bloggers zijn 3 maanden later nog actief en 10% van alle blogs worden wekelijks geupdated: gemiddeld 1,2 miljoen posts per dag ofwel 50000 posts per uur.
Hoogtepunten qua postings: London bomaanslag, Katrina, de dood van Schiavo en Live8.
Breakdown per taal: 41% japans, 28% engels, 14% chinees, 3% spaans, 2% [italiaans, portugees, frans, rusland], 1% [nederlands, duits] en 4% overig.
Ruwweg 50% van de blogposts gebruikt tags/categories waarbij 24% van de posts het rel='tag' microformat gebruikt.

--
h@nzz/2006

Foto's van de E-tech 2006

Via flickr.com

De kortste Web 2.0 definitie

Een veelgehoorde vraag is wat Web 2.0 nu eigenlijk inhoudt. Tim Bray gaf vandaag op de E-tech de kortste definitie die ik tot nu gehoord heb namelijk 'Web 2.0 is het writable web', dit in tegenstelling tot Web 1.0 dat read-only was. Ik denk dat deze definitie, ondanks dat het de geest van Web 2.0 goed weergeeft, de Web 2.0 ontwikkelingen te kort doet. Wat mij betreft gaat Web 2.0 met name over de ontwikkeling van het internet tot generiek serviceplatform, gebaseerd op open standaarden, design patterns, microformats, AJAX, open api's en rich webbased applications en als zodanig de enablers voor service based computing, waarbij de applicaties als services aangeboden worden. Op E-tech 2006 waren er meerdere leveranciers die op deze wijze volledige office applicaties als dienst lieten zien, waarbij de gebruiker via internet de functionaliteit krijgt uitgeserveerd. Dit is de shape of things to come: services die via api's mix en match gecombineerd kunnen worden om de 'data inside' van het web tot betekenisvolle informatie te transformeren.

--
h@nzz/2006

E-tech, attention, attention

De "attention economy" is bepaald geen nieuw begrip. Voor degenen die dit onderwerp niet gevolgd hebben, een kort overview (vrij naar de lezing van Goldhaber op de E-tech 2006).

Elke economie draait om de zaken die zowel begeerlijk als schaars zijn. Als deze zaken vervolgensvoldoende breed beschikbaar worden, verandert het paradigma en wordt de bestaande economische orde vervangen door een andere. Goldhaber gebruikt de geweldige metafoor van een multi-user/multi-level game voor het menselijk handelen, waarbij de overgang van het ene economische paradigma naar het ander als het bereiken van een nieuw level in een dergelijke game gezien kan worden. In deze gedachtengang is in de ontwikkelde economien de overgang van de materile economie naar de attention economie ergens in de tachtiger jaren van de vorige eeuw begonnen. Er zijn nu zoveel mensen op het nieuwe level dat dit de overheersende driver voor activiteiten geworden is. Wat is dan die nieuwe driver, het nieuwe schaarse goed? Vanuit de gedachte van de attention economy is dat, wat de naam al aangeeft, de attentie van andere mensen.

Waarom is attention zo schaars? Simpelweg omdat een mens slechts een eindige hoeveelheid attentie aan iets kan geven wat daarbij tijdgebonden ergo inherent eindig is.

Niet iedereen krijgt evenveel aandacht, sommige mensen zijn sterren en anderen zijn fans.
Verder geldt dat hoe meer aandacht iemand krijgt, hoe groter de kans is dat hij ook in de toekomst relatief meer aandacht zal krijgen.

Het komt er ruwweg op neer dat de waarde van de aandacht die iemand krijgt gelijk is aan de omvang maal de aandacht van het huidige en toekomstige publiek.

Hoe wordt deze waarde gecreerd? In feite door zelfexpressie en jezelf continu open en publiekelijk uit te spreken over de zaken die je aangaan/belangrijk vindt/relevant voor je zijn. Op deze wijze verkrijg je status/reputatie, de indicatoren voor attentiewaarde. Ontwikkelingen als web, wiki's, blogs, podcast, etc. etc. gekoppeld aan betaalbare hardware als camrecorders en digitale camera's zijn de enablers van de attention economy die het mensen mogelijk maken hierin op indiviueel niveau te participren.

--
h@nzz/2006

De user-interface van de toekomst

Een van demo's op de Etech 2006 betrof een nieuw/betaalbaar? userinterface design van Jeff Han, yep, duidelijk nog een protoype maar wel een facinerende ontwikkeling.

Meer info hier.

Another E-tech day, van remixing en de wisdom of crowds

Het internet is van een communicatie-infrastructuur veranderd in een generiek serviceplatform. De Yahoo's/Google's/eBay's etc van deze wereld zijn hard bezig hun diensten als webservices aan te bieden die door gebruikers en bedrijven in een mix en match omgeving tot nieuwe diensten omgevormd kunnen worden. Deze omgevingen, platforms so you like, zijn hierdoor in staat als enabler te functioneren voor de long tail. Waar traditioneel van de 80/20 regel wordt uitgegaan is deze nieuwe technologie in staat de long tail van de overige 20% te adresseren. De techniek maakt het mogelijk om gebruikers zodanig te enabelen dat ook micro-segmenten in de markt geadresseerd kunnen worden.
Een mooi voorbeeld hiervan is Last.FM. Last.fm maakt gebruik van impliciete metadata die onderdeel is van onze dagelijkse routine. Omdat voldoende mensen computers als muziekplatform gebruiken is het mogelijk het luistergedrag af te tappen en vervolgens op basis van datamining technieken verder te verrijken. Het resultaat is een voor micro-segmentatie geschikte uitzendstraat die in staat is gepersonaliseerde audio-streams te verzorgen.

E-tech begon vanochtend met een reeks van korte presentaties die een uitstekende overview gaven van de status van de web 2.0 beweging. Onderdeel hiervan waren een aantal demo's waarin metterdaad getoond werd wat gebruikers kunnen creren op basis van de huidige web-technologie waarbij ook een shape-of-things-to-come gegeven werd naar wat zich direct achter de horizon afspeelt. De demo's van Ray Ozzie (jawel met Firefox) en Ron Smith maakten bijvoorbeeld duidelijk hoe een live-clipboard/wiki-engine eindgebruikers kunnen enabelen bij het maken van wegwerp apps met als achterliggende gedachte dat de constante de data-architectuur is en dat de veel van de apps die deze data manipuleren vaak wegwerpartikelen zijn die nu vanwege de ontwikkelkosten nooit gebouwd worden.
Naast deze meer hands-on presentaties een jaloersmakede voorstelling van Dick Hardt onder de onvertaalbare titel: "who is the Dick on your site", wat dus over id-management ging gevolgd door een boeiend verhaal over Second Life, een 3d-omgeving waarin gebruikers een schaduwleven kunnen leiden en onderdeel zijn van een schaduweconomie. SecondLife lijkt een succes met meer dan 100.000 residents, 240.000 verhandelde virtuele objecten (gemiddelde prijs meer dan L$10 per stuk) en 90000 gebruikersuren (ofwel 11 gebruikersjaren) per dag. De gemiddelde leeftijd van de second lifers is 36.
Amazon presenteerde een nieuwe dienst, de mechanical turk, een platform dat feitelijk een groot aantal mensen mobiliseert inclusief betaalmodel, met name voor de zaken die voor mensen triviaal maar voor computers vrijwel onmogelijk uit te voeren zijn. Op basis van deze community kunnen andere bedrijven deze workforce aanspreken en voor hun eigen specifieke business inzetten.

Verder een inspirerend verhaal van Linda Stone dat inging op de paradigma-shift die zich nu aan het voltrekken is ten gevolge van de effecten van continious partial attention. Waar de mantra van de laatste 10 jaar always online was is nu een beweging richting meaning, trust, what do we really need en filtering.

De rest van de dag was gevuld met het internet of things, the real world connected to the virtual werkelijkheid ofwel hacking/sketching hardware.

--
h@nzz/2006

E-tech 2006 San Diego, van IA en alpha geeks

E-tech 2006

Maandag 6 maart 2006 8 uur 's ochtends, de start van de E-tech 2006 conferentie.
E-tech is dé plek waar de state of the art plus hetgeen wat aan de horizon gloort met betrekking tot internet en diensten gepresenteerd en besproken wordt. Zeker nu internet het platform of choice is/wordt voor zowel busines applicaties, overheids toepassingen maar ook voor educatie, nieuws en opinie een belangrijk event omdat hier dus de shape of the future gepresenteerd wordt.

Relatief nieuw
Tim O'Reilly's E-tech is nog een relatief nieuw evenement (het bestaat pas sinds 2001) maar nu al met een stevige reputatie. E-tech duidt emerging technologies vanuit een social, techno en business perspectief. Onderwerpen van de 2006 versie zijn hiermee in lijn met als rode draad voor 2006: alles "attention economy", ofwel hoe om te gaan met de discrepantie tussen de (toenemende) hoeveelheid informatie en het vermogen van mensen tot verwerken ervan. Gevolg van de information waterhose: een toenemende behoefte aan meer door minder. Minder als in minder ruis en minder ruwe data en meer als in meer filtering, meer remixing, meer (intelligente) aggregatie, meer gebruik van de wisdom of crowds en meer network effect. Het publiek (zo'n 1200 mensen) is een boeiende mix van productmanagers, hardcore technojunkies, alpha geeks, wetenschappers, kunstenaars, veel publieke sector, DoD (in disguise) en de nodige durfkapitaalverschaffers. De herkomst is ruwweg 80% VS, waarbij de EU-inbreng vooral oosterburen betreft. De conferentie is packed met lezingen en break-out sessies. Conferentiegangers worden desgewenst van ergens 8AM tot 12PM van de straat gehouden. Vanochtend dus de eerste oploop onder het genot van een continental breakfast gevolgd een everything-Flickr dag door hun CTO, Carl Henderson. In een 6-tal presentaties, tutorial style werd de Flickr casus van alle kanten toegelicht, van architectuur via implementatie tot het beheer zowel van een technisch als een productperspectief. (Flickr geldt als d online fotosharing website met 2 miljoen uploaders en 100+ miljoen foto`s, 600 TB data, gekocht door Yahoo! In 2005). Het geheel gaf een scherp overzicht hoe een  dergelijk largescale project van voor naar achteren gerund wordt en niet onbelangrijk, de lessons learned lijken goed bruikbaar buiten de specifieke Flickr context.

Insights
De belangrijkste insights kort samengevat zijn:

1. Leverage existing technology en gebruik commodity oplossingen voor alles wat niet specifiek is voor de eigen services.


2. Start cheap, premature optimalisations are evil, dit geldt zowel voor de business-kant/ product-functionaliteit als voor de techniek.


3. Zodra helder is wat de winning business is (Flickr begon als een multiuser-game bedrijf) c.q. wat de daadwerkelijke gebruikers echt willen, haal asap alle benodigde kennis in de eigen organisatie, gebruik externe resources alleen als extra handen/capaciteit. Werk met kleine teams die het geheel overzien en enable ze met goede tools. Het complete Flickr team bestaat uit 12 personen, inclusief testers/2e lijns support/hrm/product management.

 
4. Beta forever, ergo investeer zwaar in efficintie/kwaliteitscontrole/test-automation voor service-deployment, bij Flickr soms 20 releases/dag.

 
5. Schaalbaarheid is het belangrijkste architectuur uitgangspunt. Design de lagen als abstracties, dit maakt het mogelijk functionaliteit eenvoudig op de verschillende lagen te ontsluiten. Flickr gebruikt overigens een 5-layer software architectuur .

's Avonds de opening door Rael Dornfest die een overzicht van de line-up van 2006 presenteerde en verder de gestalt van de conferentie nogmaals aangaf en een en ander samenvatte als "Attenuation is the next aggregation".

Platforms en 'the internet of things'
Het centrale thema van de keynote van Tim O'Reilly was dat door internet een platform gecreerd is dat IA (als in Intelligence Augmentation) mogelijk maakt. Uitgangspunt: de gebruiker creert de waarde, de diensten (lees google, ebay, del.icio.us, flickr, craigslist,...) zijn slechts enablers hiervoor. De metafoor die dat erg goed beschrijft: Internet apps have people inside. Na een rondje web 2.0 ontwikkelingen, waarover later meer, sloot hij af met een waarschuwing betreffende standaarden en zijn zorg dat als diensten straks onvoldoende integreren nieuwe monopolisten zullen opstaan.

Als afsluiting een keynote van Bruce Sterling, de SF-schrijver. Bruce gaf een inspirerend toekomstperspectief met de internet of things, een visie die volgens hemzelf at best over een jaar of 30 werkelijkheid zou kunnen worden in de context van ubiqious computing en waarom everyware (nog) niet everywhere is.

--   
h@nzz/2006